Babelfish

Anton’s Everest Trek

Anton’s Everest trek:

dag 1.
Vertrokken uit Kathmandu de vlucht had wat vertraging en vertrok uiteindelijk rond 7 uur. Bij aankomst in lukla direct vertrokken richting namche om de eerste dag gelijk een voorsprong te nemen omdat voor dit stuk eigenlijk twee dagen staat. Als eerste het vliegveld verlaten, na 3 uur kwam ik de gids al tegen waarmee we de annapurnatrekking hadden gedaan. Aangezien hij een dag eerder vertrokken was wist ik dat ik goed op schema lag. Hij had 2 Canadezemn bij die achteraf erg gezellig bleken te zijn. Het laatste stuk richting namche wat 2,5uur steil omhoog bleek te zijn, was wel redelijk pittig. Omdat ik mijn rugzak voor het vliegtuig moest wegen wist ik dat ik 18kg erin had zitten en na een dag in een redelijk tempo omhoog gelopen te hebben begon ik dit wel te voelen.na mijn aankomst in namche om 15:30 besloot ik wat spullen achter te laten in de lodge waar ik verbleef, de sangri-la, wat na de annapurna trekking echt een opluchting was dat de Nepalese toch wel een geïsoleerde lodge konnen bouwen! eerste dag van 2610 meter naar 3440 meter geklommen, en dit was gelijk in de knieën en heupen te voelen. Des al niet te min dag twee direct door, niet acclimatiseren maar door zodat ik optijd terug ben voor nieuwjaar.

Dag 2.
Na afscheid genomen te hebben van dorjee en de Canadese ging mijn trip verder naar tengboche op 3870 meter. Na een erg snelle start te hebben gehad arriveerde ik na twee uur al op de plek voor de lunch, deze besloot ik om deze reden maar te skippen omdat tot tengboche nog maar iets meer dan een uur zou zijn. Dit bleek een uur steil omhoog en na een half uur begon ik te merken dat t buikje leeg begon te raken. Dit resulteerde in dat t tweede half uur in totaal een uur duurde en ik opgelucht was dat ik na anderhalf uur klimmen Tengboche bereikt had na een snelle kijk op de klok realiseerde ik dat t pas 11:38 was en mijn wandeldag er voor vandaag op zou zitten. Na de beste pasta met salami op te hebben en een kamer geregeld te hebben was t tijd voor wat sightseeing. Het monastry van Tengboche was hiervoor uitermate geschikt, waar de monniken net een nieuwe mis begonnen waren besloot ik op mijn gemak deze lui eens te aanschouwen op dezelfde manier dat ze mij deden. Na anderhalf uur naar het gezang geluisterd te hebben besloot ik terug te gaan naar mijn lodge. Hier was inmiddels een Koreaan aangekomen die de Island Peak wilde gaan sumitten. Een top van 6130 meter op slechts twee dagen wandelen. Nou is er ontzettend veel nodig om mij te overtuigen voor dit soort acties, dus vond ik mezelf binnen een uur mijn tas weer pakken, kamer opzeggen. En onderweg terug naar namche om de juiste permit aan te schaffen. Gelukkig was het inmiddels 17:15 uur, en aangezien het om half 6 echt stik donker is in de bergen was ik blij met mijn hoofdlampje voor de tocht van 3 uur terug naar namche. 1 voordeel het stuk wat ik de laatste anderhalf uur omhoog had vervloekt mocht ik nu omlaag lopen. Na drie uur stipt arriveerde ik terug in de sangri la in namche waar iedereen redelijk verbaasd stond te kijken van mijn terugkeer.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Dag 3.
Vroeg eruit, voor t ontbijt naar de pinautomaat. Om vervolgens zwaar teleurgesteld te worden omdat deze buiten werking is. Optie 2 naar het vergunningen kantoor een aanbetaling doen en wanneer op de terugweg de pinautomaat gemaakt is de rest betalen, aangezien ze een kopie van mijn paspoort hebben moet dit geen probleem zijn. Teleurstelling 2 vergunningen kantoor dicht. Wachten wachten wachten.. geen veranderingen, plan in duigen! optie 3 iedereen wijs maken dat ik een vergunning heb en gewoon mee gaan! Op naar pangboche, toch maar even lunchen voor de klim naar tengboche en daarna gelijk door. Bij aankomst in pangboche zit er een expeditie die zojuist de lobuche peak hebben beklommen. Hier raak ik aan de praat met een van de mannen die mij een boek ziet lezen over de gurkhas. Hij blijkt er zelf een te zijn op verlof en hij raad mij aan gewoon de summit te doen zonder permit. Hij bied mij wat local patatoes aan en verdwijnt vervolgen s naar zijn bed.

Dag 4.
Pangboche naar chhukung. Tijdens de lunch in dingboche vertel ik de eigenaar dat ik erg graag de Island peak zou willen beklimmen en hij bied mij aan een vriend te bellen in Kathmandu die de permits verstrekt deze zou ik kunnen betalen wanneer ik terug zou zijn in Kathmandu. Super! beetje jammer dat hij een pasfoto en een kopie van mijn paspoort nodig blijkt te hebben. Oftewel helaas! bij aankomst in chhukung ontmoet ik de koreaan weer. Vertel deze dat ik een permit heb, waarna hij vertelt dat zijn gids niet op is komen dagen. Oftewel weer een tegenslag, na wat moeilijkheden biedt dorjee zich aan als gids, hij heeft deze berg al tientallen keren gedaan en weet de weg. De volgende dag kunnen we alle spullen lenen in de lodge en vertrekken we om half acht richting basecamp waar we touwtraining krijgen en de laatste voorbereidingen doen. Alles bij elkaar moeten we spullen huren(tent, crampons, touw, enz..) een extra porter huren en een kok voor in basecamp totaal €225,- voor mij en €600,- voor MJ (de koreaan) geen idee hoe hij bij deze prijzen komt aangezien ik nog niks betaald heb. De Canadese besluiten ook mee te gaan en deze moeten ook €225,- betalen.

Dag 5.
Vertrek 07:30 dus optijd eruit, om er achter te komen dat het materiaal niet in de hand is en we uiteindelijk dus om 14:30 vertrekken. Aangekomen in basecamp staan we voor de keuze de tent buiten opzetten, of in een yakstal vol met yakdung. When i have to choose between the tent of the yakdung.. well we slept in the yakdung! Tijdens het opzetten bleken de ritsen van de tent kapot te zijn, dus uiteindelijk goed dat we in de stal sliepen. De kok begon direct met zijn werk wat resulteerde in warme mangojuice, noodles, thee en dal bhat. Fantastische kok alleen jammer dat alles onder de stof zat van jawel, yakschijt! aangezien reveille om 00:30 gepland stond, dit om voor de harde wind in de middag en het gevaar van lawines wat dit met zicht mee brengt, de top te bereiken. Was het op 19:00 echt bedtijd.

Dag 6.
00:30 opstaan, noodles naar binnen werken en vertrekken. Aangezien het heel de nacht hard heeft gewaaid en het af en toe leek of een yeti het dak van de stal eraf aan het trekken was had niet iedereen een goede nachtrust gehad, maar de klim vanaf basecamp (5030) naar de top (6130) stond toch echt op t punt te beginnen. Iedereen gepakt in alle kleren die ze bij hadden om enige weerstand tegen de kou te bieden vertrokken we. Om vervolgens nar 2,5 zoeken naar de route erachter te komen dat de gids toch niet zo goed wist waar deze was. Na enige discussies besloten we terug te keren naar basecamp om de volgende dag in het licht de route te gaan zoeken. De volgende morgen was deze in 20 minuten gevonden, wat er op duiden dat de “gids” dus eigenlijk een grote aanfluiting was! MJ die vastberaden was de top te bereiken stuurden zijn porter terug om eene nieiwe gids te vinden. Na lang afwegen en alles op een rijtje te hebben gezet besloot ik dat mijn geluk toch echt op was en ik zonder vergunning toch maar beter terug kon keren naar chhukung en mijn weg te vervolgen over de drie passen.

Dag 7.
pass 1 kong ma la 5630 meter. 06:30 opstaan om 07:30 vertrekken, deze keer geen vertraging. Wel een packed lunch omdat op deze route geen teahouses zijn. Mijn lunch, 1 snicker en 2 gekookte eieren. de route omhoog was 2 dingen,  stijl en lang. Op het einde was het zoeken naar het pad omdat het door aardverschuivingen een grote stapel van los liggende rotsblokken was geworden. Door de hoogte en het gebrek aan zuurstof was t een klim die om de minuut gevolgd werd door minimaal een minuut rust om op adem te komen. Een zware tocht omhoog die uiteindelijke werd beloond door het uitzicht vanaf de top. GEWELDIG,  360 graden van bergen om je heen. Mooie plek om de wel verdiende lunch naar binnen te werken. De wind begon weer aardig op te zetten en aangezien dat de reden is van de aardverschuivingen was het dus een mooie tijd om weer naar beneden te wandelen. Bijna bij het punt waar ik de volgende nacht zou doorbrengen was er nog 1 obstakel, een gletsjer. Tijdens. Het oversteken hiervan klinkt opeens een harde knal, als donder. Gevolgd door een flinke stofwolk.  Later blijkt dat dit de gletsjer is die aan het afbreken is en dit levensgevaarlijk is. Gelukkig vertellen ze je zulke dingen pas achteraf dus wil t zeggen dat je het er goed vanaf hebt gebracht. Lobuche bereikt, 5000 meter in een heus hotel, beetje jammer dat buiten dat het anders heet dat guesthouse er helemaal geen verschil in zit.

Dag 8.
Op naar Everest basecamp. Was een gemakkelijk stukje lopen, dus dezelfde middag maar de kallapattar op. 5555 meter, en weer om de 50 stappen en verplichte rust, gewoon omdat je buiten adem bent. de keuze om de route te volgen of door lawine gebied te wandelen is natuurlijk makkelijk.  Beetje avontuur gaan we natuurlijk niet uit de weg. Toch word een beetje avontuur wel spannend als de halve aarde onder je voeten weg glijd. En deze shortcut uiteindelijk toch niet de snelste route lijkt! De vieuw van de Everest bij zonsondergang is echt geweldig, en daardoor vergeet je de moeite die het gekost heeft snel. De verkleuring van wit naar goud, roze en zilver is echt geweldig. En met dank aan ncel, gewoon bereik op dit stukje aarde waar schijnbaar de eerste levensbehoefte een mobiel netwerk is, de kans om even naar huis te bellen om een vroege kerstwens over te brengen.

Dag 9.
Op naar Dzongla, om de cho la pass over te steken. De gletsjer op de top van deze pass ligt er goed bij voor de tijd van het jaar aangezien er de laatste weken nog geen sneeuw is gevallen. Toch lijkt het me verstandig om deze niet alleen over te steken dus wacht ik op een groep waar ik bij aan kan sluiten. Gelukkig, door mijn goede karma legt de gids van deze groep uit, komen er dezelfde dag een amerikaan en Australiër aan in het guesthouse waar ik zit te wachten. Aangezien ik nog steeds 2 dagen voor lig op schema had ik de tijd toch is deze groep ideaal om mee te gaan. Hij bestaat namelijk verder uit 1gids en 2 porters uitgerust met iceaxes om een pad uit de gletjer te hakken. Dus de volgende dag met zijn 6e omhoog.

Dag 10.
aangekomen in taknak na 7 uur gelopen te hebben zonder lange pauzes. Het lunchpakket bestond vandaag weer uit, inderdaad 2 gekookte eieren en een snicker. Wat een geweldige ervaring om over de gletsjer te lopen. Het enige probleem dat ik steeds meer last krijg van de kumbucouch, oftewel yakschijt in je longen. Na een gesprek gehad te hebben met de gids over vanalles en nog wat weer wat leuke woorden bijgeleerd die later nog van pas komen zoals mikaru/mikalu wat rondoog betekend en gora wat een witgezicht is. Na het eten begin ik toch echt ziek te worden, wat later aangezien ik 4 dagen lopen van het dichtstbijzijnde ben, word vastgesteld op een virus. Maar des al niet te min is er nog 1 pas te gaan en nog een dag naar de 5th lake in gokyo en dit is gelukkig de andere kant op dan het ziekenhuis dus ik beluit het te laten voor wat het is, oftewel op naar gokyo.

Dag 11.
Na wat poepstoppers en wat pinkpanthers is het baasje weer helemaal het mannetje. ‘s nachts heb ik het geluk gehad dat de koorts er ook bij is komen kijken een ideale mix om nog maar eens een gletsjer over te steken en berg op te lopen. Wat een wandeling van een paar uur had kunnen zijn werd uren. Met dank aan de gids van het tweetal dat over iedere steen wel een verklaring had. Omdat mijn ballen halverwege de wandeling begonnen te klagen dat mijn zaad toch echt pas ingevroren hoeft te worden wanneer het mijn lichaam verlaten heeft. Besloot ik de groep weer achter te laten en door te lopen naar gokyo om ze daar weer te ontmoeten. Het guesthouse in gokyo was echt hemels, zelfs een foam seat voor de wc bril om te voorkomen dat je er aan vast vroor. Aangezien ik de komende 3 dagen ze ziek was om te schrijven volgt hier een korte anekdote over de yak.

De yak:
De yak is het transport dier wat de sherpas en ander bergvolk gebruiken om vrachten boven de 3 tot 4km te vervoeren. Dit omdat de yak onder de 3 km lichamelijke problemen begint te krijgen wat onder andere inhoud dat zijn neus begint te bloeden. Wanneer hij nog lager komt zal hij uiteindelijk sterven.
De nak daarin tegen, de vrouwelijke versie van de yak, kan veel lager als haar mannelijke tegenhanger en deze wordt dus ook gebruikt om op lagere hoogte vracht te vervoeren evenals ezels.
De nak wordt bovendien gebruikt om de lokale yakcheese te produceren, wat dus eigenlijk nakcheese is.
De yakschijt die boven ook al eens genoemd wordt is in deze streek echter een duurzaam product. Deze wordt namelijk gebruikt voor het verwarmen van de guesthouses. Hierom heeft ieder guesthouse een eigen yakdung collecter en juist he enige wat deze, vaak vrouwen, doen is schijt verzamelen. Deze schijt wordt gedroogd in de zon en de brokken worden verkocht per mand wanneer ze gedroogd zijn. Een mand leverd zon 500 roepie op wat lokaal een aardig loon kan opleveren. Dus mocht u volgende keer een tweetal dungcollecters zien vechten om een stuk schijt. Ben de lachende derden neem het mee, en verkoop het aan de dichtstbijzijnde guesthouse.

Na dit gezegd te hebben wil ik nog even iedereen gerust stellen. Na drie dagen heb ik zowel the 5th lake en de rencho la pass succesvol afgerond. De pass heb ik gedaan met een Nederlands meisje genaamd Robin wie ik in gokyo ontmoet heb. Na aankomst in namchee heb ik toch maar een dokterspost opgezocht, aangezien ik hier niet meer fatsoenlijk kon kauwen en amper slikken. Tevens zag ik eruit of ik een golfbal had proberen in te slikken maar ik hier volledig in gefaald was omdat hij halverwege mijn keel was blijven steken. Gelukkig waren de “doktoren” bereid mij compleet af te zetten en om voor wat antibiotica 95dollar te vragen. En mij vervolgens het advies te geven dat als het na 7 dagen niet weg zou zijn om toch maar een echt ziekenhuis op te zoeken. Gelukkig tijdens het typen van deze blog 19 dagen later is het nog steeds niet helemaal verdwenen maar vertik ik het om nogmaals afgezet te worden door een Nepalese arts.dat komt desnoods in India wel weer.

Advertisements

3 thoughts on “Anton’s Everest Trek

  1. geweldig verhaal Anton. Kan onderdeel van een hoofdstuk zijn.Maak nog veel van deze dingen mee en schrijf daarover. Er is een schrijver geboren.
    Fantastisch en ga zo door. Ik beleef het bijna zelf maar geniet er zeker zo veel van

    gegroet en avé

    Luc vader etc enz

  2. Geweldig om te lezen Anton, zo te lezen heb je het erg na je zin met ups en downs! Geniet ervan. 🙂
    p.s. ook de groeten van Robbin

Share Your Thoughts

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s